Choroby OczuCo najczęściej dolega naszym oczom?

To najczęstsza przypadłość spośród tych, które utrudniają nam obserwację świata. Spojówki są zaczerwienione (w zależności od przyczyny mogą przybierać różne odcienie purpury), często opuchnięte, w oku pojawia się wodnista, biała lub żółtawa wydzielina. Towarzyszy temu ból, swędzenie, uczucie ciała obcego w oku, zwiększone łzawienie albo nadwrażliwość na światło. Zapalenie spojówek mogą wywołać różne czynniki, dlatego lepiej nie próbować leczyć się na własną rękę, tylko wybrać się do lekarza, który ustali przyczynę i dobierze odpowiednie leczenie. Czasem choroba rozwija się na skutek podrażnienia spojówek, np. przez kurz, pył albo ostre światło, niekiedy w wyniku infekcji bakteryjnej lub wirusowej - wówczas chory może zarażać innych. Aby ją sobie zafundować, czasem wystarczy dotknąć oczu brudnymi rękami, jeśli wcześniej mieliśmy kontakt z zarazkami. Bardzo często zapalenie spojówek ma podłoże alergiczne - charakterystycznym objawem jest wtedy swędzenie. Może występować sezonowo, gdy jest spowodowane alergią na pyłki, lub cały rok - w przypadku alergii na roztocza kurzu domowego, pleśń, sierść zwierząt albo np. na składniki kosmetyków.  Jak sobie pomóc? Rodzaj leczenia dobiera lekarz, w zależności od przyczyny dolegliwości. Na przykład w przypadku alergicznego zapalenia spojówek będą to leki blokujące reakcję alergiczną, w przypadku infekcji bakteryjnej - krople lub maści z antybiotykiem. Aby złagodzić dolegliwości, możemy kłaść na powieki cieple, wilgotne okłady lub przepłukiwać oczy czystą wodą. Pamiętajmy o tym, że w niektórych przypadkach (wirusy, bakterie) infekcja może się przenieść z jednego oka na drugie lub z naszych oczu do oczu innych domowników, dlatego bez wyraźnej przyczyny nie dotykajmy oczu, wycierajmy je tylko własnym, najlepiej jednorazowym ręcznikiem.

Za pośrednictwem wzroku odbieramy ponad połowę informacji docierających do nas z otaczającego świata. Oko jest najbardziej skomplikowanym z narządów zmysłów i ma opinię najważniejszego. Natura zatroszczyła się, żeby chronić ten delikatny organ na wszelkie możliwe sposoby. Pierwsza linia obrony: brwi, rzęsy i powieki, ma za zadanie zapobiegać przedostawaniu się do niego ciał obcych i potencjalnie szkodliwych substancji: pyłu, potu itd. Mechanizm obronny działa niezależnie od nas : gdy oku cokolwiek grozi, odruchowo zamykamy powieki. Powierzchnię gałki ocznej zabezpiecza warstwa filmu łzowego - to on nadaje oczom ten jedyny w swoim rodzaju blask, ale tylko „przy okazji”, spełnia bowiem jeszcze inne, ważniejsze zadania. Tworzą go wydzieliny gruczołów łzowych i łojowych oraz wydzielina produkowana przez komórki spojówek - to błonka wyściełająca wewnętrzne części powiek, przechodząca również na białą część oka twardówkę. Film łzowy składa się z trzech warstw : najbliżej gałki ocznej znajduje się warstwa śluzowa, która spełnia rolę „mocującą” dzięki niej płyn utrzymuje się na powierzchni oka. Następna w kolejności jest warstwa wodna, nawilżająca oko i doprowadzająca tlen do rogówki. Najbardziej zewnętrzna, warstwa lipidowa, zapobiega parowaniu wody. Film łzowy nawilża, chroni oko przed intruzami (znajdują się w nim również przeciwciała) i zapewnia „poślizg”, a tym samym odczucie komfortu przy poruszaniu powiekami. Mimo tych wszystkich zabezpieczeń zdarza się, że z naszymi oczami „coś” się dzieje. Tak naprawdę nie powinno to nas dziwić, gdy weźmiemy pod uwagę fakt, na jakie obciążenia je narażamy i ile od nich wymagamy. Co najczęściej dolega naszym oczom?