Choroby OczuCo najczęściej dolega naszym oczom?

1.Dobrze się odżywiaj. Kluczowe znaczenie dla kondycji naszych oczu mają trzy witaminy: A, C i E. Pierwsza jest niezbędna do tworzenia rodopsyny, inaczej purpury wzrokowej, bez której nie może być mowy o właściwym funkcjonowaniu znajdujących się w siatkówce komórek światłoczułych (tych, dzięki którym widzimy). Niedobór witaminy A powoduje również wysychanie oka. Dwie pozostałe - witaminy C i E - chronią nas przed wolnymi rodnikami, których niszcząca działalność jest szczególnie niebezpieczna właśnie dla delikatnych struktur oka. „Nieposłuszne” cząstki powstają miedzy innymi pod wpływem promieniowania UV, dlatego…
2.Chroń oczy przed intensywnym światłem. W słoneczne dni nie ruszaj się z domu bez okularów przeciwsłonecznych. Pamiętaj o tej ochronie, zwłaszcza gdy na zewnątrz leży śnieg. Kiedy korzystasz z solarium, zawsze zakładaj ochronne okulary.
3.Codziennie wypijaj przynajmniej 2 litry napojów (bezalkoholowych i bezkofeinowych), to jeden z prostszych, a skutecznych sposobów zapobiegania zespołowi suchego oka.
4.Nie pal papierosów i unikaj zadymionych pomieszczeń - dym papierosowy jest ogromnym obciążeniem dla oczu.
5.Zadbaj o odpowiednie nawilżenie pomieszczeń, w których przebywasz, zbyt suche powietrze spotyka się zwłaszcza klimatyzowanych i ogrzewanych wnętrzach.
6.Jeśli pracujesz przy komputerze, właściwie ustaw monitor. Oczy powinny być oddalone od niego o 50-70 cm, przy czym tę odległość w trakcie pracy należy zmieniać. Co godzinę zrób krótką przerwę - popatrz w dal albo wykonaj gimnastykę oczu.
7.Podczas jazdy samochodem tok ustawiaj nawiewy powietrza, aby nie było ono skierowane prosto w oczy, bo to tylko je wysuszy.
8.Począwszy od 40. urodzin raz w roku odwiedzaj okulistę, nawet jeśli nie masz żadnych problemów z oczami.
9.Nie używaj przeterminowanych kropli. Pamiętaj, że w przypadku preparatów do oczu data ważności odnosi się tylko do zamkniętych opakowań. Po otwarciu krople można przechowywać do 4 tygodni, zaś maści - do pół roku. Później nie nadają się do użytku. Jeśli nosisz soczewki kontaktowe, wybieraj preparaty w jednorazowych opakowaniach, bez konserwantów. Podobnie, jeśli masz skłonności do alergii.
10.Dbaj o higienę. Masz brudne ręce? Ogranicz do minimum dotykanie okolic oczu, zwłaszcza gdy ktoś w twoim otoczeniu choruje na zapalenie spojówek. Oczy wycieraj tylko czystym ręcznikiem. Często myj pędzle i inne przybory do makijażu. Starannie usuwaj resztki kosmetyków z okolic oczu.

Odpręż wzrok i przez kilka minut wpatruj się w dal. Powoli otwieraj i zamykaj oczy.
Wykonuj krążenia gałkami ocznymi - zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a następnie w przeciwnym kierunku. Umieść palec wskazujący na wysokości nosa, w odległości 20 cm od oczu i skup na nim wzrok. Poszukaj oddalonego obiektu. Przenoś wzrok z palca na przedmiot, aż poczujesz zmęczenie. Skieruj swój wzrok, jak gdybyś chciał dostrzec własne czoło, następnie zakryj jedno oko dłonią, zaś wzrok drugiego oka skoncentruj na palcu, lekko poruszając go w prawo i w lewo w naszym polu widzenia, po jakimś czasie zmień oko i to wykonaj to samo ćwiczenie. Na 2-3 minuty zamknij oczy. Nakryj je dłońmi, aby wytworzyć zupełną ciemność. Po zakończonym treningu powoli otwórz oczy. Jeśli nosisz okulary : kciukiem i palcem środkowym uciśnij nasadę nosa, a palcem wskazującym punkt między brwiami. Trzema placami wykonuj okrężne ruchy masujące.

To najczęstsza przypadłość spośród tych, które utrudniają nam obserwację świata. Spojówki są zaczerwienione (w zależności od przyczyny mogą przybierać różne odcienie purpury), często opuchnięte, w oku pojawia się wodnista, biała lub żółtawa wydzielina. Towarzyszy temu ból, swędzenie, uczucie ciała obcego w oku, zwiększone łzawienie albo nadwrażliwość na światło. Zapalenie spojówek mogą wywołać różne czynniki, dlatego lepiej nie próbować leczyć się na własną rękę, tylko wybrać się do lekarza, który ustali przyczynę i dobierze odpowiednie leczenie. Czasem choroba rozwija się na skutek podrażnienia spojówek, np. przez kurz, pył albo ostre światło, niekiedy w wyniku infekcji bakteryjnej lub wirusowej - wówczas chory może zarażać innych. Aby ją sobie zafundować, czasem wystarczy dotknąć oczu brudnymi rękami, jeśli wcześniej mieliśmy kontakt z zarazkami. Bardzo często zapalenie spojówek ma podłoże alergiczne - charakterystycznym objawem jest wtedy swędzenie. Może występować sezonowo, gdy jest spowodowane alergią na pyłki, lub cały rok - w przypadku alergii na roztocza kurzu domowego, pleśń, sierść zwierząt albo np. na składniki kosmetyków.  Jak sobie pomóc? Rodzaj leczenia dobiera lekarz, w zależności od przyczyny dolegliwości. Na przykład w przypadku alergicznego zapalenia spojówek będą to leki blokujące reakcję alergiczną, w przypadku infekcji bakteryjnej - krople lub maści z antybiotykiem. Aby złagodzić dolegliwości, możemy kłaść na powieki cieple, wilgotne okłady lub przepłukiwać oczy czystą wodą. Pamiętajmy o tym, że w niektórych przypadkach (wirusy, bakterie) infekcja może się przenieść z jednego oka na drugie lub z naszych oczu do oczu innych domowników, dlatego bez wyraźnej przyczyny nie dotykajmy oczu, wycierajmy je tylko własnym, najlepiej jednorazowym ręcznikiem.

Za pośrednictwem wzroku odbieramy ponad połowę informacji docierających do nas z otaczającego świata. Oko jest najbardziej skomplikowanym z narządów zmysłów i ma opinię najważniejszego. Natura zatroszczyła się, żeby chronić ten delikatny organ na wszelkie możliwe sposoby. Pierwsza linia obrony: brwi, rzęsy i powieki, ma za zadanie zapobiegać przedostawaniu się do niego ciał obcych i potencjalnie szkodliwych substancji: pyłu, potu itd. Mechanizm obronny działa niezależnie od nas : gdy oku cokolwiek grozi, odruchowo zamykamy powieki. Powierzchnię gałki ocznej zabezpiecza warstwa filmu łzowego - to on nadaje oczom ten jedyny w swoim rodzaju blask, ale tylko „przy okazji”, spełnia bowiem jeszcze inne, ważniejsze zadania. Tworzą go wydzieliny gruczołów łzowych i łojowych oraz wydzielina produkowana przez komórki spojówek - to błonka wyściełająca wewnętrzne części powiek, przechodząca również na białą część oka twardówkę. Film łzowy składa się z trzech warstw : najbliżej gałki ocznej znajduje się warstwa śluzowa, która spełnia rolę „mocującą” dzięki niej płyn utrzymuje się na powierzchni oka. Następna w kolejności jest warstwa wodna, nawilżająca oko i doprowadzająca tlen do rogówki. Najbardziej zewnętrzna, warstwa lipidowa, zapobiega parowaniu wody. Film łzowy nawilża, chroni oko przed intruzami (znajdują się w nim również przeciwciała) i zapewnia „poślizg”, a tym samym odczucie komfortu przy poruszaniu powiekami. Mimo tych wszystkich zabezpieczeń zdarza się, że z naszymi oczami „coś” się dzieje. Tak naprawdę nie powinno to nas dziwić, gdy weźmiemy pod uwagę fakt, na jakie obciążenia je narażamy i ile od nich wymagamy. Co najczęściej dolega naszym oczom?